Historia Lignano
Nazwa Lignano pochodzi od 'lupignanum ', co oznacza 'miejsce zamieszkałe przez wilki', a prawdopodobnie również 'las drzew'. Kiedyś Lignano było małym portem, gdzie osiedlili się rybacy z Marano w celu wykorzystania istniejących lasów sosnowych. W czasach rzymskich przez Lignano prawdopodobnie przechodziła Via Annia, łącząca Concordię i Akwileę, o czym świadczą liczne kamienie brukowe znalezione przez rybaków.
Pierwsze rysunki pochodzące z XVI i XVII wieku, przedstawiające półwysep z Lignano, prezentują miejscowość następująco: seria wydm przeciętych siatką kanałów, pas plaży, gęsty las pełen sosen, dębów wiecznie zielonych, ostrokrzewów, kilka domków po stronie laguny, schronisko dla rybaków i mały kościółek...
W Średniowieczu Lignano przeszło pod Patriarchat Akwilei, a potem zostało odstąpione hrabstwu Gorizia. W 1542 roku, dzięki patriarce Grimani, istniejąca miejscowość została wyposażona w fortyfikacje, ale rok później najazd wenecjan spowodował zniszczenie fortecy i stopniowe wyludnienie tej strefy. W 1813 roku zaczęło się tworzyć małe skupisko mieszkańców, a już na początku XX wieku zaczęto budować pierwsze hotele, które w dużej mierze przyczyniły się do sukcesu Lignano,. Stało się ono znaną miejscowością turystyczną oraz celem podróży pożądanym przez międzynarodowych turystów. Złoty okres Lignano przypada na lata 50-te, kiedy to inicjatywy prywatnych przedsiębiorców stały się impulsem do rozwoju budownictwa i urbanistyki, ustalając definitywnie turystyczno-kąpielowe powołanie miejscowości.
